• سپتیک تانک

    محاسبه و طراحی سپتیک تانک

    Short and Tall Tales

    Adventures of a pair driving across the heartland

  • در ادامه برای شما مطالب مرتبط با سپتیک تانک را معرفی و بررسی میکنیم

  • مطالب

    در ابتدای تمامی موضوع های مورد نیاز برای بحث از بابت طراحی سپتیک تانک باید به نکته هایی اشاره کنیم و از آنجایی که اهمیت آنها بسیار بالا است سعی کرده ایمن د رابتدای همین مطلب به نکات ضروری سپتیک تانک بپردازیم سپس بامحاسبهو طراحی سپتیک تانک مطالب خود را پایان دهیم.

    نکته 1: برای تخته آزاد باید 300 میلی متر پیش بینی شود.

    نکته 2: اندازه سپتیک تانک بر اساس فرضیات خاصی در مورد دبی اوج برآورد شده در IS:2470 (قسمت 1) 1985 می باشد و هنگام انتخاب اندازه سپتیک تانک باید محاسبات دقیقی انجام شود.

    نکته 3: برای جمعیت بالای 100 نفر، مخزن را می توان به اتاق های موازی مستقل برای نگهداری و نظافت تقسیم کرد.

    4 تالاب ساخته شده

    تالاب های ساخته شده معمولاً به عنوان حوضچه های ماکروفیت ریشه دار شناخته می شوند، به عنوان مثال. نیزارها، اگرچه این اصطلاح را می توان برای توصیف یک سیستم حوضچه ای متنوع تر از نظر اکولوژیکی با ماکروفیت های ریشه دار و شناور استفاده کرد. مورد دوم اغلب بیشتر برای ایجاد یک زیستگاه آبی تفریحی دلپذیر است (به EPA، 1993؛ Gearheart، 1996 مراجعه کنید)، به جای اینکه به طور خاص برای تصفیه فاضلاب باشد. بنابراین این بخش فقط به تخت های نیزار می پردازد.

    4.1 نیزار

    معمولاً به دنبال تانک‌های سپتیک، حوضچه‌های بی‌هوازی یا کنتاکتورهای بیولوژیکی در حال چرخش، بستر نی‌ها بسترهای نازک درازی از نی‌ها (Phragmites australis) هستند که در خاک یا در بستر شن کاشته می‌شوند (به طور متناوب، یا علاوه بر این، گیاهان دیگری مانند خرچنگ (Typha latifolia) ) یا راش (Scirpus lacustris) می توان استفاده کرد) (شکل 26.5). اگر در خاک کاشته شود، بستر معمولاً دارای سطح آب باز است و این امر به پرورش پشه ها کمک می کند، هر دو نوع کولیسین (لاروهای آنها اکسیژن خود را با تنفس از سطح آب به دست می آورند) و گونه های مانسونیا. (لاروهای آن برای بدست آوردن هوا از لاکوناهای هوا که هوا را از برگها به ریشه می رسانند به داخل ساقه گیاه فرو می روند). به همین دلیل، نیزارهای خاکی عموماً چندان مورد علاقه نیستند، به ویژه در کشورهای در حال توسعه که پشه های کولیسین ناقل فیلاریازیس بانکروفتی هستند.

    شکل 26.5. نیزار مبتنی بر خاک با جریان سطحی با سطح آب آزاد (بالا) و نیزارهای بستر شنی با جریان افقی و عمودی (پایین) (Nuttal et al., 1997).

    بسترهای شنی معمولاً راکتورهای جریان افقی با سطح آب زیر بالای بستر شن هستند تا از تولید مثل پشه جلوگیری شود. عمق بستر 0.6 متر است که از 0.3 متر در ورودی تا 0.9 متر در خروجی متغیر است. اندازه شن 5-15 میلی متر است. نی ها (یا سایر ماکروفیت های ریشه دار) (4 تا 8 گیاه در متر مربع) به اکسیژن رسانی به بستر کمک می کنند و فعالیت باکتریایی هتروتروف در آن باعث کاهش BOD در حدود 90٪ می شود (ویلیامز و همکاران، 1995؛ کوپر و همکاران، 1996؛ ویلیامز و همکاران، 1996; ناتال و همکاران، 1997). اندازه بستر بسته به کاربرد متفاوت است: 3.7-5 متر مربع / نفر برای تصفیه ثانویه، 1-2 متر مربع / نفر برای تصفیه سوم و 0.3-0.5 متر مربع / نفر برای تصفیه آب طوفان (Nuttal et al., 1997).

    بسترهای با جریان عمودی در بارهای آلی بالاتر نسبت به بسترهای جریان افقی استفاده می شوند، اغلب در جایی که فضا در بالاترین سطح قرار دارد. عمق بستر 0.5-1.5 متر است. مساحتی در حدود 1 متر مربع به ازای هر نفر برای حذف 90٪ BOD و 2 متر مربع / نفر برای حذف 70٪ آمونیاک مورد نیاز است (Nuttal et al., 1997).

    آلاینده ها و نقاط داغ آلودگی

    اکثر خانوارهای تووالوایی دارای سیستم های بهداشتی اولیه مبتنی بر سپتیک تانک هستند، اما بسیاری از سپتیک تانک ها بد ساخته شده اند و به آب های زیرزمینی و تالاب های مجاور نشت می کنند. در طول جزر و مد و باران های شدید، سپتیک تانک ها اغلب سرریز می شوند (لال، سالوآ و اویلی، 2006). شسته شدن و سیل زباله ها به زیستگاه های دریایی مجاور می تواند باعث شکوفه های جلبکی شود که صخره های مرجانی را تخریب کرده و ماهیگیری محلی را تحت تأثیر قرار می دهد (لال و همکاران، 2006). زیست توده ماکروجلبک به اندازه ای بالا که بر مرجان ها تأثیر منفی بگذارد در مکان های تالاب نزدیک به سکونت انسان ثبت شد (Job & Ceccarelli، 2010؛ Kaly & Jones، 1993).

    با توجه به منطقه محدود زمین در تووالو، نقاط داغ آلودگی در اطراف مناطق سکونت متراکم انسان، خروجی فاضلاب و نزدیک محل های دفن زباله محدود شده است. مناطق باز اقیانوسی و صخره های مرجانی که در معرض تأثیرات اقیانوسی قرار دارند، نسبت به صخره های تالاب کمتر تحت تأثیر آلودگی قرار می گیرند.

    نکته 1: برای تخته آزاد باید 300 میلی متر پیش بینی شود.

    نکته 2: اندازه سپتیک تانک بر اساس فرضیات خاصی در مورد دبی اوج برآورد شده در IS:2470 (قسمت 1) 1985 می باشد و هنگام انتخاب اندازه سپتیک تانک باید محاسبات دقیقی انجام شود.

    نکته 3: برای جمعیت بالای 100 نفر، مخزن را می توان به اتاق های موازی مستقل برای نگهداری و نظافت تقسیم کرد.

    4 تالاب ساخته شده

    تالاب های ساخته شده معمولاً به عنوان حوضچه های ماکروفیت ریشه دار شناخته می شوند، به عنوان مثال. نیزارها، اگرچه این اصطلاح را می توان برای توصیف یک سیستم حوضچه ای متنوع تر از نظر اکولوژیکی با ماکروفیت های ریشه دار و شناور استفاده کرد. مورد دوم اغلب بیشتر برای ایجاد یک زیستگاه آبی تفریحی دلپذیر است (به EPA، 1993؛ Gearheart، 1996 مراجعه کنید)، به جای اینکه به طور خاص برای تصفیه فاضلاب باشد. بنابراین این بخش فقط به تخت های نیزار می پردازد.

     

    4.1 نیزار

    معمولاً به دنبال تانک‌های سپتیک، حوضچه‌های بی‌هوازی یا کنتاکتورهای بیولوژیکی در حال چرخش، بستر نی‌ها بسترهای نازک درازی از نی‌ها (Phragmites australis) هستند که در خاک یا در بستر شن کاشته می‌شوند (به طور متناوب، یا علاوه بر این، گیاهان دیگری مانند خرچنگ (Typha latifolia) ) یا راش (Scirpus lacustris) می توان استفاده کرد) (شکل 26.5). اگر در خاک کاشته شود، بستر معمولاً دارای سطح آب باز است و این امر به پرورش پشه ها کمک می کند، هر دو نوع کولیسین (لاروهای آنها اکسیژن خود را با تنفس از سطح آب به دست می آورند) و گونه های مانسونیا. (لاروهای آن برای بدست آوردن هوا از لاکوناهای هوا که هوا را از برگها به ریشه می رسانند به داخل ساقه گیاه فرو می روند). به همین دلیل، نیزارهای خاکی عموماً چندان مورد علاقه نیستند، به ویژه در کشورهای در حال توسعه که پشه های کولیسین ناقل فیلاریازیس بانکروفتی هستند.

     

    شکل 26.5. نیزار مبتنی بر خاک با جریان سطحی با سطح آب آزاد (بالا) و نیزارهای بستر شنی با جریان افقی و عمودی (پایین) (Nuttal et al., 1997).

     

    بسترهای شنی معمولاً راکتورهای جریان افقی با سطح آب زیر بالای بستر شن هستند تا از تولید مثل پشه جلوگیری شود. عمق بستر 0.6 متر است که از 0.3 متر در ورودی تا 0.9 متر در خروجی متغیر است. اندازه شن 5-15 میلی متر است. نی ها (یا سایر ماکروفیت های ریشه دار) (4 تا 8 گیاه در متر مربع) به اکسیژن رسانی به بستر کمک می کنند و فعالیت باکتریایی هتروتروف در آن باعث کاهش BOD در حدود 90٪ می شود (ویلیامز و همکاران، 1995؛ کوپر و همکاران، 1996؛ ویلیامز و همکاران، 1996; ناتال و همکاران، 1997). اندازه بستر بسته به کاربرد متفاوت است: 3.7-5 متر مربع / نفر برای تصفیه ثانویه، 1-2 متر مربع / نفر برای تصفیه سوم و 0.3-0.5 متر مربع / نفر برای تصفیه آب طوفان (Nuttal et al., 1997).

     

    بسترهای با جریان عمودی در بارهای آلی بالاتر نسبت به بسترهای جریان افقی استفاده می شوند، اغلب در جایی که فضا در بالاترین سطح قرار دارد. عمق بستر 0.5-1.5 متر است. مساحتی در حدود 1 متر مربع به ازای هر نفر برای حذف 90٪ BOD و 2 متر مربع / نفر برای حذف 70٪ آمونیاک مورد نیاز است (Nuttal et al., 1997).

     

     

    آلاینده ها و نقاط داغ آلودگی

    اکثر خانوارهای تووالوایی دارای سیستم های بهداشتی اولیه مبتنی بر سپتیک تانک هستند، اما بسیاری از سپتیک تانک ها بد ساخته شده اند و به آب های زیرزمینی و تالاب های مجاور نشت می کنند. در طول جزر و مد و باران های شدید، سپتیک تانک ها اغلب سرریز می شوند (لال، سالوآ و اویلی، 2006). شسته شدن و سیل زباله ها به زیستگاه های دریایی مجاور می تواند باعث شکوفه های جلبکی شود که صخره های مرجانی را تخریب کرده و ماهیگیری محلی را تحت تأثیر قرار می دهد (لال و همکاران، 2006). زیست توده ماکروجلبک به اندازه ای بالا که بر مرجان ها تأثیر منفی بگذارد در مکان های تالاب نزدیک به سکونت انسان ثبت شد (Job & Ceccarelli، 2010؛ Kaly & Jones، 1993).

     

    با توجه به منطقه محدود زمین در تووالو، نقاط داغ آلودگی در اطراف مناطق سکونت متراکم انسان، خروجی فاضلاب و نزدیک محل های دفن زباله محدود شده است. مناطق باز اقیانوسی و صخره های مرجانی که در معرض تأثیرات اقیانوسی قرار دارند، نسبت به صخره های تالاب کمتر تحت تأثیر آلودگی قرار می گیرند.

    نکته 1: برای تخته آزاد باید 300 میلی متر پیش بینی شود.

     

    نکته 2: اندازه سپتیک تانک بر اساس فرضیات خاصی در مورد دبی اوج برآورد شده در IS:2470 (قسمت 1) 1985 می باشد و هنگام انتخاب اندازه سپتیک تانک باید محاسبات دقیقی انجام شود.

     

    نکته 3: برای جمعیت بالای 100 نفر، مخزن را می توان به اتاق های موازی مستقل برای نگهداری و نظافت تقسیم کرد.

     

     

    4 تالاب ساخته شده

    تالاب های ساخته شده معمولاً به عنوان حوضچه های ماکروفیت ریشه دار شناخته می شوند، به عنوان مثال. نیزارها، اگرچه این اصطلاح را می توان برای توصیف یک سیستم حوضچه ای متنوع تر از نظر اکولوژیکی با ماکروفیت های ریشه دار و شناور استفاده کرد. مورد دوم اغلب بیشتر برای ایجاد یک زیستگاه آبی تفریحی دلپذیر است (به EPA، 1993؛ Gearheart، 1996 مراجعه کنید)، به جای اینکه به طور خاص برای تصفیه فاضلاب باشد. بنابراین این بخش فقط به تخت های نیزار می پردازد.

     

    4.1 نیزار

    معمولاً به دنبال تانک‌های سپتیک، حوضچه‌های بی‌هوازی یا کنتاکتورهای بیولوژیکی در حال چرخش، بستر نی‌ها بسترهای نازک درازی از نی‌ها (Phragmites australis) هستند که در خاک یا در بستر شن کاشته می‌شوند (به طور متناوب، یا علاوه بر این، گیاهان دیگری مانند خرچنگ (Typha latifolia) ) یا راش (Scirpus lacustris) می توان استفاده کرد) (شکل 26.5). اگر در خاک کاشته شود، بستر معمولاً دارای سطح آب باز است و این امر به پرورش پشه ها کمک می کند، هر دو نوع کولیسین (لاروهای آنها اکسیژن خود را با تنفس از سطح آب به دست می آورند) و گونه های مانسونیا. (لاروهای آن برای بدست آوردن هوا از لاکوناهای هوا که هوا را از برگها به ریشه می رسانند به داخل ساقه گیاه فرو می روند). به همین دلیل، نیزارهای خاکی عموماً چندان مورد علاقه نیستند، به ویژه در کشورهای در حال توسعه که پشه های کولیسین ناقل فیلاریازیس بانکروفتی هستند.

     

    شکل 26.5. نیزار مبتنی بر خاک با جریان سطحی با سطح آب آزاد (بالا) و نیزارهای بستر شنی با جریان افقی و عمودی (پایین) (Nuttal et al., 1997).

     

    بسترهای شنی معمولاً راکتورهای جریان افقی با سطح آب زیر بالای بستر شن هستند تا از تولید مثل پشه جلوگیری شود. عمق بستر 0.6 متر است که از 0.3 متر در ورودی تا 0.9 متر در خروجی متغیر است. اندازه شن 5-15 میلی متر است. نی ها (یا سایر ماکروفیت های ریشه دار) (4 تا 8 گیاه در متر مربع) به اکسیژن رسانی به بستر کمک می کنند و فعالیت باکتریایی هتروتروف در آن باعث کاهش BOD در حدود 90٪ می شود (ویلیامز و همکاران، 1995؛ کوپر و همکاران، 1996؛ ویلیامز و همکاران، 1996; ناتال و همکاران، 1997). اندازه بستر بسته به کاربرد متفاوت است: 3.7-5 متر مربع / نفر برای تصفیه ثانویه، 1-2 متر مربع / نفر برای تصفیه سوم و 0.3-0.5 متر مربع / نفر برای تصفیه آب طوفان (Nuttal et al., 1997).

     

    بسترهای با جریان عمودی در بارهای آلی بالاتر نسبت به بسترهای جریان افقی استفاده می شوند، اغلب در جایی که فضا در بالاترین سطح قرار دارد. عمق بستر 0.5-1.5 متر است. مساحتی در حدود 1 متر مربع به ازای هر نفر برای حذف 90٪ BOD و 2 متر مربع / نفر برای حذف 70٪ آمونیاک مورد نیاز است (Nuttal et al., 1997).

     

     

    آلاینده ها و نقاط داغ آلودگی

    اکثر خانوارهای تووالوایی دارای سیستم های بهداشتی اولیه مبتنی بر سپتیک تانک هستند، اما بسیاری از سپتیک تانک ها بد ساخته شده اند و به آب های زیرزمینی و تالاب های مجاور نشت می کنند. در طول جزر و مد و باران های شدید، سپتیک تانک ها اغلب سرریز می شوند (لال، سالوآ و اویلی، 2006). شسته شدن و سیل زباله ها به زیستگاه های دریایی مجاور می تواند باعث شکوفه های جلبکی شود که صخره های مرجانی را تخریب کرده و ماهیگیری محلی را تحت تأثیر قرار می دهد (لال و همکاران، 2006). زیست توده ماکروجلبک به اندازه ای بالا که بر مرجان ها تأثیر منفی بگذارد در مکان های تالاب نزدیک به سکونت انسان ثبت شد (Job & Ceccarelli، 2010؛ Kaly & Jones، 1993).

     

    با توجه به منطقه محدود زمین در تووالو، نقاط داغ آلودگی در اطراف مناطق سکونت متراکم انسان، خروجی فاضلاب و نزدیک محل های دفن زباله محدود شده است. مناطق باز اقیانوسی و صخره های مرجانی که در معرض تأثیرات اقیانوسی قرار دارند، نسبت به صخره های تالاب کمتر تحت تأثیر آلودگی قرار می گیرند.

     

    این کافه تریا برای باکتری ها است

    پاک کردن سپتیک تانک: از سیستم سوء استفاده نکنید

    یک سیستم سپتیک که به درستی طراحی و نصب شده است فقط به پمپاژ گاه به گاه نیاز دارد تا لجن و کف از مخزن خارج شود. اما بدون اینکه بدانید یک مخزن سپتیک تانک چگونه کار می‌کند، می‌توانید کارهایی انجام دهید که به سیستم آسیب می‌رساند یا تخریب می‌کند.

     

    زباله هایی که به آرامی تجزیه می شوند (یا اصلاً تجزیه نمی شوند) در مجرای فاضلاب تخلیه می شوند. ته سیگار، پوشک و تفاله قهوه اغلب باعث ایجاد مشکل می شوند.

    در صورت استفاده زیاد، دفع کننده های زباله می توانند زباله های جامد زیادی را وارد سیستم کنند.

    پرز از الیاف مصنوعی از ماشین لباسشویی جاری می شود. باکتری های مخزن و میدان سپتیک تخلیه نمی توانند آن را تجزیه کنند.

    مواد شیمیایی خانگی مانند پاک کننده های ضد عفونی کننده و صابون های ضد باکتریایی باکتری ها را از بین می برند. اکثر سیستم ها می توانند استفاده سبک از این محصولات را تحمل کنند، اما هرچه کمتر از آنها استفاده کنید، بهتر است.

    فاضلاب بیش از حد در مدت زمان کوتاه، مخزن را خیلی سریع خارج می کند.

    لجن بیش از حد توانایی باکتری ها در تجزیه زباله را کاهش می دهد. لجن اضافی نیز می تواند به میدان زهکشی سرریز شود.

    لجن یا کف سوراخ ها را در لوله ایجاد می کند.

    ریشه های درختان و درختچه ها می توانند مزرعه زهکشی را مسدود کرده و به آن آسیب برسانند.

    خاک فشرده و شن مانع از نشت پساب می شود و باکتری ها را از اکسیژن محروم می کند. این اغلب به دلیل رانندگی یا پارک خودروها در زمین تخلیه ایجاد می شود.

    از سیستم سوء استفاده نکنید

    تانک خود را پمپ کنید

     

    "

  • برای ارتباط با ما شرکت " ناب زیست " را از گوگل بپرسید

    ...هلدینگ ناب زیست تولیدکننده انواع محصولات پلی اتیلنی و

    All Posts
    ×